Prenataal

Als jou gevraagd zou worden wat jij je nog herinnert van de periode voor je geboorte, wat zou jouw antwoord dan zijn?

Neem contact op

Wat weet jij over die tijd? Was je gewenst, was je moeder blij toen ze ontdekte dat ze zwanger was of was het een onwelkome verrassing, was je vader aanwezig, was er sprake van geweld of was er oorlog? Weet je dat de kwaliteit van je leven kan verbeteren als je je bewust wordt van wat er speelde in de periode van net voor de conceptie tot iets na je geboorte?

Negen maanden lang worden we gemarineerd in het vruchtwater, gekleurd door het emotionele leven, psychische gesteldheid en fysieke omgeving van de moeder. De ervaringen in de baarmoeder laten sporen na; de prenatale psychologie toont aan dat het niet alleen een grote invloed heeft op de psychische en fysieke gezondheid van het kind, maar ook op de moeder-kind relatie. Dat laatste bepaalt welke relatie het kind later met zichzelf en anderen zal hebben. Ook het zelfbeeld en de houding ten aanzien van het leven zijn gebaseerd op die vroege ervaringen. Als de moeder bijvoorbeeld erg angstig was gedurende de zwangerschap zal het voor het kind zijn alsof angst de normale staat van zijn is. Angst kan dan de uitgangspositie worden, het filter waardoor het kind het leven zal bekijken.

Stroecke en Verdult, twee Belgische psychotherapeuten, hebben uitgebreid onderzoek gedaan naar de prenatale fasen en het effect van verstoringen hierin.

Zij onderscheiden 7 fasen.

  1. Conceptie
  2. Innesteling
  3. Ontdekking
  4. Zwangerschap als geheel
  5. Geboorte
  6. Ontvangst
  7. Psychische geboorte

Dit zijn de momenten die cruciaal zijn in de ontwikkeling en waarop overtuigingen en gedragspatronen geboren worden. Het onderbewuste registreert alles, vanaf het eerste begin in de baarmoeder en slaat het op. Na de geboorte blijven die herinneringen (bijna) volledig onbewust, maar ze bepalen wel levenslang de gevoelstoon.

Met je bewuste geest kun je soms niet achterhalen waar een bepaald gevoel of gedragspatroon vandaan komt. Pas als je dan naar verstoringen in het prenatale deel gaat kijken, lukt het je om de oorzaak van dat lijden te ont-dekken. Overtuigingen die daar ontstaan zijn kun je vervolgens naar het bewustzijn halen en helen.

Hiervoor heb ik een eenvoudig proces ontwikkeld, waarmee je diepgaand, pijnloos en in korte tijd belemmerende overtuigingen opruimt. Dit doen we door nieuwe informatie aan het onderbewuste te geven.

Met deze techniek is het zowel mogelijk om voor jezelf op zoek te gaan naar oorzaken en oplossingen in het prenatale deel, als om als moeder de opgelopen pijn voor je kind op te ruimen.

Het gaat hierbij nooit over verwijten en ouders de schuld geven. Met compassie kijkend naar wat zich heeft voorgedaan, vanuit het inzicht dat ieder mens altijd het best mogelijke doet, met de kennis die op dat moment toegankelijk was, werken we aan de levensthema’s.

Een voorbeeld:

Onlangs werkte ik met een vrouw die de overtuiging had dat ze maar beter niet geboren had kunnen worden. Wat resulteerde in een langdurige depressie. Tijdens het gesprek bleek dat de moeder tijdens de zwangerschap vaak getwijfeld had of het goed was om op dat moment een kind te krijgen. De embryo pikte die angst op en, omdat er in de baarmoeder niets anders is dan dit kind in wording, maakte het persoonlijk. Op het moment dat zij de nieuwe informatie kreeg dat de vraag van haar moeder niets te maken had met haar, kon zij de belemmerende overtuigingen loslaten en beginnen met herstel.

Ook bij het Vanishing Twin Syndrome, ofwel verloren tweelinghelft, kan dit proces helpen oude pijn en eraan verbonden gedragspatronen los te laten.

Meer informatie?

Neem vrijblijvend contact op.

Direct contact